گاه نامه های زني در كافه اي شلوغ

چندوقتی شد که نشد بنویسم. البته اینجا... بهرحال کارهای روزمره هم گاهی سر آدم را گرم می کند.رییس جمهور صحبت می کند و او آلو می خورد و گوش می کند. هیچ وقت نتوانستم انقدر مشتاق شنیدن سیاست و حرف های سیاسی باشم. ترجیح می دهم سرم را طور دیگری گرم کنم...مثل نوشتن اینجا. گوشه ای از خانه، پشت میز ناهار خوری، پای لپ تاپ و صدای کلیک کلیکِ خوبِ دکمه های کیبورد...امروز آزمایش خون دادم. آخرین باری که آزمایش دادم خیلی کوچک بودم و یادم می آید که بعدش هم حالم بد شد و مادرم آبمیوه برایم خریده بود... امروز اما هیچ اتفاقی نیفتاد. سوزن که در رگم فرو رفت توقع درد زیادی داشتم. اما گاه نامه های زني در كافه اي شلوغ...